Kasr-ı Şirin Antlaşması
IV. Murad'ın Bağdat'ı geri almasının (1638) ardından imzalanan antlaşma, yüz yılı aşkın Osmanlı-Safevî savaşlarına son verdi. Bağdat ve Irak kesin olarak Osmanlı'da kaldı, Revan Safevîlere bırakıldı; çizilen hat, küçük değişikliklerle bugünkü Türkiye-İran sınırının temeli oldu ve dünyanın en uzun ömürlü sınırlarından biri sayılır. Antlaşma Bedre, Cessân, Mendelî, Derteng ve Derne'yi Osmanlı'ya bıraktı; sınırdaki Zencir Kalesi yıkılacak, batısındaki köyler Osmanlı'ya, doğusundakiler İran'a kalacaktı. Şehrizor yakınındaki Zalim Kalesi çevresi ve Kızılca Kale Osmanlı'da, Avroman ve Mihriban İran'da kaldı; Kotur, Mâkû ve Mağazberd kaleleri iki tarafça yıkılacaktı.
Kaynakça
- TDV İslâm Ansiklopedisi, «kasrisirin-antlasmasi»
- Remzi Kılıç, Türk Kültürü XXXIX/460 (2001), ss. 479-493 (antlaşmanın Osmanlıca metni)
- British and Foreign State Papers 105, s. 763-766