Belen
Adın kökeni
Türkçede 'iki dağ arasındaki yer, geçit' anlamına gelir; Evliya Çelebi'ye göre Türkmen dilinde 'yokuş olan yere belen' denirdi. Kaynaklarda 'Bilân' ve 'Beylân' biçimleri de geçer.
Önemi
Amanos dağlarındaki geçit noktasında, Amik Ovası'nı Akdeniz'e bağlayan Antakya-İskenderun yolu üzerinde — Anadolu ile Suriye arasındaki bağlantıyı sağlayan stratejik bir derbend (karakol) yeriydi.
Tarihçe
Kanûnî Sultan Süleyman zamanında (1551) bu geçit bölgesinde bir köy kuruldu, cami, han, hamam ve imaret inşa edildi; halkı vergilerden muaf tutularak bölgenin hızla gelişmesi sağlandı.
Yapılar
16. yüzyılda kurulan cami, han, hamam ve imaret külliyesi.