Muharrem Kararnâmesi ve Düyûn-ı Umûmiyye İdaresi'nin kuruluşu
1875 iflasından sonra alacaklı devletlerin temsilcileriyle yürütülen görüşmeler, 28 Muharrem 1299 (20 Aralık 1881) tarihli kararnâmeyle sonuçlandı: borç anaparası yarıdan fazla indirildi, buna karşılık tuz, tütün, ipek, damga ve balık resimleri gibi en verimli gelir kalemleri doğrudan alacaklıların yönettiği Düyûn-ı Umûmiyye İdaresi'ne devredildi. Binlerce memur çalıştıran bu idare, devlet içinde ayrı bir maliye teşkilatına dönüştü. Osmanlı malî bağımsızlığının fiilen sona erdiği tarih kabul edilir.