Şah Sultan Hüseyin
Şah Sultan Hüseyin (TDV'de Hüseyin Mirzâ), Şah Süleyman'ın oğlu olan Safevî hükümdarıdır (1694-1722); Şiî dindarlığı yüzünden "Molla Hüseyin" diye anıldı. Gençliğini sarayda geçirdi; 14 Zilhicce 1105'te (6 Ağustos 1694) halası Meryem Begüm ve harem ağalarının desteğiyle tahta çıktı. Âlim Meclisî'nin etkisinde kalarak şarabı ve bazı eğlenceleri yasakladı. 1109'da (1697-98) Huveyze aşiretinin işgal ettiği Basra'yı Osmanlılar'a geri verdi. 1708'de Kandehar'da Gılzay kabilesinden Mîr Veys ayaklandı; 1717'de Umman Arapları Bahreyn'i aldı. Pasarofça'dan sonra Osmanlı-Safevî gerginliği arttı; Ağustos 1720'de gönderilen elçi Dürrî Ahmed Efendi, 5 Aralık 1721'de dönüp Safevî devletinin çöktüğünü bildirdi. Kandehar'ı ele geçiren Mîr Mahmud 1720'de Kirman'ı aldı, 1722'de İsfahan'ı kuşattı; açlık ve kuşatma yüzünden Hüseyin Muharrem 1135'te (Ekim 1722) tahtı ona bıraktı. Bazı tarihçiler bağımsız Safevî hâkimiyetinin sonunu bu yıla koyar. Muharrem 1139'da (Eylül 1726) Eşref Han tarafından öldürüldü.
- Görev
- yabanci-hukumdar
Kaynakça
- TDV: huseyin-mirza