Nguyễn Ánh (Gia Long)
Nguyễn Ánh (Gia Long; 8 Şubat 1762, Huế – 25 Ocak ya da 3 Şubat 1820, Huế), Fransız fethinden önceki son Vietnam hanedanı olan Nguyễn hanedanının kurucusu ve ilk imparatorudur. 1766'daki iç savaşta hapiste ölen meşru vâris Huế Vương'un yeğenidir ve büyük bir komutan oldu. Krallığını kazanmak için uzun tereddütten sonra Fransız paralı askerlerinin ve öteki Batılı maceracıların yardımını kabul etti; Fransız kuvvetleri ve gelişmiş Avrupa silâhlarıyla 1802'de Huế ve Hanoi'de rakip taht iddiacılarına (Tây Sơn) karşı kesin zaferler kazandı ve 1 Haziran'da Gia Long unvanıyla imparatorluğunu ilan etti. Britannica'ya göre temkinli ve tutucu bir hükümdardı: Avrupalılarla ticareti genişletmedi, Avrupa tekniğini almadı ve ülkeyi Avrupa'dan yalıtmaya çalışan kralların ilki oldu; Fransız misyonerlerin vaazına izin verdi ama kendisi Hristiyanlığı kabul etmedi ve Fransızlara ayrıcalık tanımadı. Döneminde Kamboçya vassal yapıldı, ülkeyi boydan boya geçen eski Mandarin Yolu onarıldı, posta teşkilatı kuruldu, kıtlığa karşı devlet ambarları yapıldı ve eski Lê kanunnamesi yeniden düzenlendi. Halefi olarak geleneğe aykırı biçimde en küçük oğlu Minh Mạng'ı seçti.
- Görev
- yabanci-hukumdar
Kaynakça
- Britannica: biography/Gia-Long (TDV kapsamı dışı: `vietnam` maddesi yok)