Mustafa Behçet Efendi
Behçet Mustafa Efendi, III. Selim ve II. Mahmud devirlerinde hekimbaşılık yapmış hekim ve şairdir; 1774'te İstanbul'da doğdu. Dîvân-ı Hümâyun kâtibi Mehmed Emin Şükûhî Efendi'nin oğlu, hekimbaşı Büyük Hayrullah Efendi'nin torunu ve hekimbaşı Abdülhak Molla'nın ağabeyidir. Medrese tahsilinden sonra Latince ve İtalyanca öğrendi. 1796'da saray hekimleri arasına girdi, 1803'te ilk defa hekimbaşı oldu; 1805'te Kuruçeşme'de bir tıp mektebi açmaya çalıştı, 1806'da onun teklifiyle Tersane'de yeni bir eczane ve hastane açıldı. 1812'de Mısır kadısı oldu, sonra Mekke, Medine ve İstanbul kadılıklarında bulundu; 1817'de ikinci defa hekimbaşı, 1821'de Anadolu kazaskeri oldu, azledilip Keşan'a sürüldü, affedilince üçüncü defa hekimbaşılığa ve Rumeli kazaskerliğine getirildi. Yeniçeriliğin kaldırılmasında danışılan kişilerdendi; teklifiyle kurulan Tıbhâne-i Âmire 1827'de derse başladı, karantina usulünün kurulmasında da payı vardır. Kolera risâlesi yazdı, Buffon'un tabiat tarihinden çeviriler yaptı. 1834'te şarbondan öldü, Üsküdar Doğancılar'daki Nasûhî Dergâhı haziresine gömüldü.
- Görev
- alim
Kaynakça
- TDV: behcet-mustafa-efendi